Af hverju tala þau svona?

Greinin er birt sem skoðun og skal metin á þeim forsendum. Höfundur kynnir textann sem almennt rit um samskiptalögmál, aðgreint frá tilteknum stjórnmálamálum, en neðri hluti greinarinnar er í raun rökfærsla fyrir áframhaldi ESB-viðræðna. Þar verður framsetningin ójöfn: andstaða við viðræður er sett fram sem ósamræmi við lýðræðisgildi, en engum rökum þeirra sem eru á móti viðræðum er haldið til haga eða mætt með efnislegum hætti. Spurningin „á að kjósa um upplýsingar?" er orðuð þannig að hún afgreiðir viðræður sem hlutlaust upplýsingaferli, en tekur ekki á þeirri gagnrýni að viðræður geti skapað pólitískan þrýsting eða skriðþunga sem sé ekki auðvelt að snúa við. Sem skoðanagrein er það ekki annmarki að höfundur taki afstöðu, en rökstuðningurinn hefði verið sterkari ef hann hefði tekist á við kjarnarök andstæðinga í stað þess að mála mótmæli þeirra einvörðungu sem hræðslu við lýðræðislega niðurstöðu. Tilvísun í „boðskiptafræði" er almenn og ekki studd neinum sérfræðilegum heimildum eða rannsóknum. Ritið er vel skrifað og hugmyndaríkt, en vitsmunalegi heiðarleikinn veikist þegar hin almennu samskiptalögmál eru aðeins beitt í eina átt á umdeilt málefni.