Gagnrýndir fyrir að slíta orð Kristrúnar úr samhengi

Það sem fréttin gerir best er líka einfaldast: hún leggur frumheimildina á borðið. Vitnað er í hlaðvarpið Chess After Dark með dagsetningu, tilvitnunin sem Hjörtur birti er endurbirt orðrétt og niðurlagið sem vantaði fylgir í fullri lengd. Lesandinn getur því sjálfur borið saman og komist að eigin niðurstöðu. Til viðbótar upplýsir blaðamaður um að Eiríkur sé yfirlýstur stuðningsmaður já-hliðarinnar, sem er nákvæmlega sú hagsmunaupplýsing sem á að fylgja slíkri gagnrýni. Lokamálsgreinin, þar sem afstaða SFS til aðildarviðræðna er nefnd, er sjálfstætt framlag blaðamanns og vinnur á móti fullyrðingum Ögmundar.

Stóri gallinn er jafn augljós. Tveir nafngreindir menn eru sakaðir um „vísvitandi útúrsnúning“ og „grófar falsanir“, og hvorugur er sagður hafa verið beðinn um svar. Þótt sleppingin sjálf sé sannreynanleg af hljóðupptökunni er ásökun um ásetning annars konar fullyrðing, og einmitt þar hefði svar Hjartar eða Ögmundar haft raunverulegt vægi. Ein spurning í skilaboðum og ein lína um að svar hafi ekki fengist hefði lyft fréttinni umtalsvert.

Framsetningin skautar líka fram úr heimildunum á stöðum. Fyrirsögnin um „harða gagnrýni á samfélagsmiðlum“ hvílir á nafnlausum athugasemdum undir færslu, sem er þunnur grunnur fyrir fyrirsögn. Þá tekur blaðamaður upp orðfæri gagnrýnandans í eigin rödd: talað er um „villandi ummæli Kristrúnar“ þegar átt er við villandi framsetningu annarra á ummælum hennar, og millititlarnir „Grófar falsanir“ og „Klárt fall í íslenskunámi“ eru dómsorð Eiríks sett upp sem ritstjórnarleg staðhæfing. Prófarkalestur er auk þess í lakara lagi.

Niðurstaða: efnislega sterk sannreyning, en fréttin er reist á einni rödd um umdeilt atriði og þeir sem sakaðir eru fá ekkert svarfæri. Það dregur matið niður þrátt til styrkleikanna.