Varnir frá 2019, ógnir frá 2026
Skoðanagrein um netöryggi þar sem höfundur byggir á umsögn Fjarskiptastofu um grænbók stjórnvalda og tengir seinkaða innleiðingu NIS2 við nýjar ógnir af gervigreindarkerfum. Greinin er óvenju vel undirbyggð fyrir skoðanaefni: nafngreind stofnun, dagsett innleiðingarkrafa, tilgreind viðurlög og raunveruleg atvik. Helsti veikleiki er að hagsmunatengsl höfundar eru aðeins nefnd í einni línu og að regluverk ESB um gervigreind er hvergi rætt.
Fjarskiptastofa er nefnd sem heimild, ekki ónafngreindur „sérfræðingur“, og höfundur vísar í tiltekið skjal: umsögn stofnunarinnar um grænbók stjórnvalda. Það er meira en flestar skoðanagreinar bjóða. Sömuleiðis eru NIS2-tímamörkin dagsett, viðurlögin tölusett og gagnagíslataka Háskólans í Reykjavík nefnd með nafni árásarhópsins. Lesandi getur sannreynt nánast allt.
Mest til hróss er þó það sem höfundur dregur úr eigin dæmi. Um EchoLeak-veikleikann í Copilot segir hann hreint út að Microsoft hafi lagað hann miðlægt og að engin staðfest dæmi um misnotkun hafi legið fyrir. Sá sem vill hræða les ekki þannig. Einnig gefur hann andstæðunni orðið: íslensk netöryggisfyrirtæki eru sterk, vandinn liggur í framkvæmd.
Tvennt vantar. Höfundur starfar við stefnumótun á sviði gervigreindar og stofnaði fyrirtæki á því sviði; upplýsingar um það koma í einni línu neðst, og upptalning íslenskra öryggisfyrirtækja hefði kallað á skýrari afstöðu til tengsla. Þyngra er að greinin kallar á að Ísland verði fyrst til að setja reglur um gervigreind án þess að nefna gervigreindarreglugerð ESB einu orði. Sá þögli þáttur veikir annars sterka röksemdafærslu.
