„Viðreisnarbotar“ valda usla

Greinin nær vel að sýna lesendum áþreifanleg dæmi um athugasemdir hinna meintu yrkja, sem styrkir sannreynanleika frásagnarinnar; hver sem er getur leitað að athugasemdunum á Facebook. Þetta er raunveruleg fréttaflutningsaðferð. Vandinn liggur annars staðar. Í fyrsta lagi er meginheimildin um viðbrögð Viðreisnar ónafngreind: „samkvæmt heimildum mbl.is" og „innanbúðarmenn" eru látnir fullyrða að flokkurinn standi ekki að yrkjunum, en enginn talsmaður Viðreisnar er nafngreindur né beint vitnað í. Þetta er veikt, sérstaklega þar sem álitamálið snýst einmitt um hvort einhver tengdur flokknum eigi hlut að máli. Í öðru lagi er Sigmundur Davíð Gunnlaugsson eini nafngreindi viðmælandinn sem fær rúm til að túlka málið, en hann er beinn hagsmunaaðili sem formaður stjórnmálaflokks í andstöðu við ESB-aðild og sem verndari Vélfags. Enginn óháður sérfræðingur um stafræna umræðu eða samfélagsmiðla er spurður, enginn greiningaraðili á yrkjum, og engin tækniskýring er gefin á því hvernig höfundar staðfestu að um yrkja sé að ræða umfram þá vísbendingu að nöfnin finnist ekki í Þjóðskrá og að textinn hljómi „beinþýddur". Þetta skilur grunnstoð frásagnarinnar, þ.e. fullyrðinguna um að um yrkja sé í raun að ræða, frekar veikt studda. Í þriðja lagi er lokasetning greinarinnar athyglisverð: „ekki er heldur loku fyrir það skotið ... að hér séu erlend öfl að verki." Þessi fullyrðing er ekki studd neinum gögnum, engri heimild, og engu samhengi nema vísindalausu „í ljósi alþjóðlegra tenginga." Þetta er tilfinningaleg uppspretta sem dregur úr trúverðugleika greinarinnar og vegur nær að áróðri en fréttaflutningi. Á heildina litið er greinin vel skrifuð sem frásögn en hefði þurft óháðan sérfræðing, nafngreinda heimild frá Viðreisn og varkárnari meðferð á ósönnuðum tilgátum.