Getureglan og froðan
Skoðanagrein byggingaverkfræðings um stjórnun framkvæmda við nýjan Landspítala, þar sem hann leggur til svokallaða getureglu til viðbótar við útgjaldareglu. Höfundur styðst við þingskjöl, áætlanir NLSH, ársreikning félagsins og finnskt samanburðardæmi, og merkir sjálfur skýrt hvað eru staðreyndir og hvað sviðsmyndir.
Greinin er birt sem skoðanagrein og verður metin sem slík. Það sem stendur upp úr er óvenjulegur agi höfundar gagnvart eigin tölum: hann varar sjálfur við því að bera saman 61,5 milljarða á verðlagi 2013 við krónutölu 2026, kallar 200 milljarða vaxtadæmið beinlínis reikningsdæmi en ekki staðfestan vaxtareikning, og segir ófaglegt að tala um 250 eða 500 milljarða sem staðfestan framtíðarkostnað. Þetta er nákvæmlega öfugt við þá útþenslu talna sem einkennir umræðuna um Hringbraut.
Heimildirnar eru nafngreindar og í grundvallaratriðum rekjanlegar: þingskjöl frá 2013, heildaráætlun 2024, ársreikningur NLSH 2023, bókun meirihluta fjárlaganefndar 2025. Lesandinn getur þó ekki sannreynt þær innan greinarinnar sjálfrar, enda engar beinar tilvísanir, og Oulu-dæmið er veikasti hlekkurinn: evrutölurnar standa án nokkurrar heimildar.
Rökfræðilega er stærsta gatið að höfundur tekur aldrei á mótrökum þeirra sem völdu bútaútboðin. Íslenskur verktakamarkaður ber illa eitt risaútboð með óskiptri ábyrgð; það sjónarmið er hvergi nefnt. Þá er orðalagið „seinkað um áratug“ sterkara en hans eigin tölur, 2027 á móti 2029, bera uppi.
