Guðmundur jarðar lífseiga söguskoðun: „Þetta stenst ekki sögulega skoðun“

Greinin er ritstjórnarefni en er í raun endursögn á viðtali við einn heimildamann, Guðmund Hálfdánarson. Sem slík er hún einhæf í raddasamsetningu: prófessorinn fær frjálst flæði til að setja fram sína túlkun á sögu Íslands og tengingu hennar við Evrópuumræðuna, en enginn annar sagnfræðingur eða fræðimaður kemur að til að bera saman eða véfengja. Það er rétt að viðtalsform réttlætir að einn maður sé í forgrunni, en þar sem efnið er pólitískt viðkvæmt, tengist þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður og greinin er birt sem ritstjórnarefni fremur en viðtal, hefði verið eðlilegt að gefa lesendum víðara sjónarhorn. Framsetningin hallar skýrt að þeirri skoðun að andstaða við alþjóðlegt samstarf eigi sér ekki sögulegan grunn, án þess að ólík túlkun fái rými. Guðmundur er þó nafngreindur og hæfur heimildamaður á sínu sviði, og fullyrðingar hans eru að mestu leyti sagnfræðilegar túlkanir sem lesandi getur metið. Veikleikinn er ekki skortur á heimildum heldur einhliða val sjónarmiða í umfjöllun sem snertir lifandi pólitíska deilu.