Neitar að hafa mætt með fóstur í krukku
Fréttin greinir frá fyrsta degi aðalmeðferðar í máli konu sem ákærð er í 68 liðum fyrir umsáturseinelti gegn nokkrum einstaklingum. Blaðamaður var í dómsal og rekur framburð ákærðu lið fyrir lið, þar sem hún neitar flestum sakargiftum en gengst við sumum atvikum.
Blaðamaður sat sjálf í dómsal og það sést á fréttinni. Hún rekur spurningar saksóknara og svör ákærðu lið fyrir lið og heldur skýrum mun á því sem ákærðu er „gefið að sök“ og því sem hún viðurkennir eða neitar. Brotaþolar eru ekki nafngreindir, sem er vönduð og rétt ákvörðun í máli af þessu tagi.
Jafnvægið er betra en ætla mætti af frétt sem byggir að mestu á framburði ákærðu. Gögn sem varpað var upp í dómsal eru tilgreind, til dæmis að netfang hafi samkvæmt málsgögnum verið búið til í tölvu hennar og að engar upptökur úr Bónus liggi fyrir. Lesandinn fær þannig bæði afstöðu ákæruvaldsins og veikleika hennar.
Helsti ágallinn felst í framsetningunni. Fyrirsögnin dregur fram átakanlegasta og persónulegasta ákæruliðinn, þótt hann sé aðeins einn af 68, og það ber keim af því að athyglin ráði valinu frekar en vægi atriðisins. Auk þess skortir stutt samhengi um aðdraganda málsins fyrir lesanda sem kemur nýr að því.
