„Sá spyr sem ekki veit“

Greinin er í raun einhliða viðtal þar sem Inga Sæland fær að marka umræðuna án þess að blaðamaðurinn ögri neinu eða setji fram gagnrök. Hún heldur ítrekað fram að atkvæðagreiðslan snúist „bara" um að fá að sjá hvað leynist í pakkanum, en þeirri túlkun er ekki mótmælt né hún sett í samhengi við raunverulegt orðalag spurningarinnar eða sjónarmið annarra aðila. Þar sem umfjöllunarefnið er ein heitasta pólitíska deila landsins hefði verið eðlilegt að leita til fulltrúa gagnstæðrar afstöðu eða a.m.k. setja fram viðeigandi bakgrunn. Greinin inniheldur í reynd eina nafngreinda heimild, Ingu sjálfa, og ekkert sem jafnar myndina. Framsetningin er þannig mjög hagstæð hennar sjónarmiðum: lýðræðið sé í hættu, andstæðingar treysti ekki þjóðinni, og svo framvegis, allt án þess að lesandinn fái annað viðmið. Þetta er ekki viðtal í klassískum skilningi heldur nánast vettvangur fyrir einn flokksformann.