Góður yfirmaður á Íslandi fylgir ekki sömu forskrift og erlendis
Frétt um íslenska hluta GLOBE-rannsóknarinnar, byggð á samtali Háskóla Íslands við þrjá prófessora við Viðskiptafræðideild. Heimildir eru nafngreindar og tölur tilgreindar, en efnið er í reynd endursögn á kynningarefni háskólans án sjálfstæðrar skoðunar.
Heimildakeðjan er sýnileg og það er kostur: rannsóknin er nafngreind, tímaritið tilgreint, prófessorarnir þrír nefndir með nafni og fréttin segir hreint út að ummælin séu úr samtali við Háskóla Íslands. Lesandi getur í grundvallaratriðum flett upp greininni í Journal of World Business. Tölurnar, 6,28 og 6,19 á móti 6,10 að meðaltali, eru raktar til rannsóknarinnar sjálfrar.
En hér er ekkert unnið umfram það sem háskólinn sendi frá sér. Enginn óháður fræðimaður er spurður álits, þótt aðferðafræði GLOBE hafi lengi sætt umræðu innan stjórnunarfræða, og hvergi kemur fram hversu stórt íslenska úrtakið var eða hvernig það var valið. Orðalagið „hinu virta vísindatímariti“ er kynningarmál, ekki blaðamennska.
Alvarlegast er þó fyrirsögnin og inngangurinn. Rannsóknin mælir hugmyndir fólks um góða forystu, ekki hegðun stjórnenda. Fullyrðingin um að Íslendingar geri meiri kröfur „en nokkur önnur þjóð“ er sett fram sem staðreynd um veruleikann þegar hún er í raun mæling á viðhorfum. Sá munur átti heima í fyrstu efnisgrein.
