„Þarf að hafa afleiðingar ef fólki er lógað af heilbrigðisstofnun“
Greinin fjallar um frávísun héraðsdóms á ákæru gegn Skúla Tómassyni Gunnlaugssyni og byggist nánast alfarið á viðtali við Evu Hauksdóttur, dóttur hinnar látnu. Úrskurður héraðsdóms er skýrt tilgreindur sem aðalheimild, og Eva er nafngreindur lögmaður og aðstandandi. Sjónarhorn ákærða eða lögmanns hans vantar þó algjörlega.
Greinin vísar í sannreynanlegar heimildir: úrskurð Héraðsdóms Reykjaness, ákvörðun landlæknis um starfsleyfissviptingu og ummæli Almu Möller sem Eva endursegir. Þetta gefur lesandanum fasta viðmiðunarpunkta. Veikleikinn er hins vegar áberandi: öll túlkun og allar tilvitnanir koma frá einni hlið málsins, Evu Hauksdóttur. Hvorki Skúli Tómas, lögmaður hans, ákæruvaldið né aðrir sérfræðingar í refsirétti fá að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Í máli þar sem héraðsdómur hefur tekið skýra lagalega afstöðu, sem snertir grundvallarspurningu um tvöfalda refsingu, hefði verið eðlilegt að leita til lögfræðings utan málsins til að skýra fordæmisgildi úrskurðarins. Framsetningin er alls ekki hlutlaus; fyrirsögnin er bein tilvitnun úr munni Evu og greinin stýrir lesandanum í átt að þeirri niðurstöðu að frávísunin sé ranglát. Umfjöllunin er þó gagnsæ um hvaðan upplýsingarnar koma, og Eva er bæði lögmaður og aðstandandi sem hefur skýra hagsmuni, sem lesandinn getur metið sjálfur. Samt dregur einhliða sjónarhorn verulega úr gæðum fréttarinnar sem fréttamennsku.
