Að virða niðurstöðu sem manni líkar ekki
Skoðanagrein sem heldur því fram að ríkisstjórnin virði niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst í orði en ekki á borði, þar sem utanríkisráðherra hafi tilkynnt Evrópusambandinu að staða aðildarferlisins sé óbreytt. Röksemdafærslan er skýr og hófstillt, en helstu sönnunargögnin, bréf ráðherra og tilvitnun í varaformann Viðreisnar, eru lögð fram án þess að fram komi hvaðan þau eru komin.
Greinin er birt undir skoðanamerkingu og skal metin sem slík. Það sem stendur upp úr er hversu mikið hvílir á tveimur gögnum sem lesandinn getur ekki gengið að: bréfi utanríkisráðherra til írska ráðherrans og orðum Hönnu Katrínar Friðriksson. Hvorugt er staðsett. Var bréfið birt, var greint frá því í fjölmiðli, eða hefur höfundur það undir höndum? Tilvitnunin „taka slaginn aftur“ er lögð fram sem lykilvitni um hvernig orðalag ráðherrans sé skilið innan Viðreisnar, en ekki er sagt hvar hún hafi verið sögð. Það er auðveldlega bætt og hefði styrkt greinina umtalsvert.
Rökin sjálf eru heiðarlegri en margt annað í þessum flokki. Höfundur tekur skýrt fram að ESB-sinnar hafi fullan rétt á að halda áfram að tala fyrir aðild og að Viðreisn þurfi ekki að skipta um stefnu. Það er raunveruleg tilhliðrun, ekki skrautrök.
Eitt gagnrök er hins vegar sniðgengið. Spurningin fjallaði um að hefja viðræður að nýju, ekki um að draga aðildarumsóknina formlega til baka. Sú lestrarleið, að yfirlýsing ráðuneytisins sé einfaldlega lagatæknileg staðreynd fremur en undanbrögð, er nefnd í spurnarformi en fær ekkert svar. Sterk grein hefði svarað henni.
Hliðstæðurnar frá Danmörku og Írlandi eru réttar sem almenn söguleg viðmið og höfundur viðurkennir sjálfur að aðstæður hafi verið ólíkar.
