Átröskun van­greind hjá strákum og sí­fellt yngri börn þurfa að­stoð

BUGL er nefnt þrisvar í fréttinni, meðal annars í myndatexta um að börn allt niður í níu ára aldur hafi þurft meðferð þar, en enginn frá BUGL eða Landspítala kemur að máli. Þetta er sá kjarni sem auðveldast hefði verið að sannreyna: fjöldi tilvísana, aldursþróun, kynjahlutfall. Slíkar upplýsingar eru til hjá stofnuninni og hefðu breytt fréttinni úr viðtali í frétt. Lesandinn getur ekki staðfest neina af tölulegu fullyrðingunum innan fréttarinnar sjálfrar; þær kunna að vera réttar, en þær hvíla eingöngu á minni og reynslu eins viðmælanda.

Fyrirsögnin, „Átröskun vangreind hjá strákum og sífellt yngri börn þurfa aðstoð“, er borin fram sem staðreynd um veruleikann en er í raun mat formanns hagsmunasamtaka. Í inngangi er rétt eignað („Formaður SÁTT segir...“), en fyrirsögnin sleppir þeirri varúð. Sama gildir um fullyrðinguna um að „mjög margir“ strákar í afreksíþróttum þrói með sér átraskanir; hún er sett í undirfyrirsögn án nokkurs mælikvarða á hvað „mjög margir“ þýðir.

Orsakakeðjan sem fréttin flytur, samfélagsmiðlar og einangrun í kórónuveirufaraldrinum leiði til fjölgunar og lækkandi aldurs, er umdeild í rannsóknum og hér er hún endurómuð án fyrirvara, án tilvísunar í rannsóknir og án annarrar fagraddar. Það sama á við um áhrif þyngdarstjórnunarlyfja. Viðmælandinn setur sjálf fyrirvara við lyfin, sem er henni til hróss, en blaðamaðurinn spyr hvergi hvort gögn styðji tilgátuna um óbein áhrif á líkamsmynd barna.

Það sem greinin gerir vel: hún nefnir heimildarmann sinn með fullu nafni og starfsheiti, hún kynnir gagnleg hugtök eins og vöðvafíkn og orthorexíu, og hún vekur máls á vangreiningu hjá strákum sem er raunverulegt umfjöllunarefni sem lítið hefur farið fyrir. Þetta er læsileg og skaðlaus umfjöllun. Hún er einfaldlega ekki fullunnin frétt heldur uppskrift af einu samtali, og þar sem stofnunin sem allt hverfist um fékk ekki orðið, á fréttin ekki heima í meðallagi trúverðugra vinnubragða.