Leigusalar leiti til Húseigandafélagsins í hverri viku vegna vangoldinnar leigu

Greinin hvílir á einum nafngreindum heimildarmanni, Hildi Ýr Viðarsdóttur, formanni Húseigendafélagsins, og er raddflóra hennar einsleit. Fullyrðing um að leitað sé til félagsins „í hverri viku" er ekki studd neinum tölum eða gögnum, hvorki fjölda mála né samanburði við fyrri ár, sem gerir kjarnastaðhæfinguna ósannreynanlega fyrir lesandann. Ónafngreindur leigusali er nefndur sem annað sjónarhorn, en lýsing hans er endursögð án þess að andmælaréttur leigjandans eða Félagsþjónustu Reykjavíkurborgar sé virtur; fullyrðingin um að félagsþjónustan hafi „firrt sig frekari ábyrgð" er sett fram eins og staðreynd en kemur eingöngu frá leigusalanum sjálfum. Þetta er verulegur ágalli í frétt sem hefur bein áhrif á ímynd opinberrar stofnunar. Framsetningin er nánast alfarið frá sjónarhóli leigusala: yfirskrift, innihald og ráðleggingar koma frá hagsmunasamtökum leigusala. Ekkert er rætt við Samtök leigjenda, Húsnæðis- og mannvirkjastofnun eða félagsvísindafólk sem gæti sett fullyrðingarnar í samhengi, til dæmis um hvort vanskil hafi raunverulega aukist eða hvort önnur skýring sé möguleg. Loks er umfjöllun um leiguveitur (fyrirtæki sem halda utan um leigusamninga) kynnt sem vandamál, en engin slík fyrirtæki eru nafngreind og ekkert dæmi nefnt til staðfestingar. Þegar allt er tekið saman er þetta einsleit hagsmunafrásögn án raunverulegs gagnagrundvallar eða andmæla.