Telja nauðsynlegt að fleiri komi að þróun námsgagna

Greinin byggir nær alfarið á sjónarmiðum bókaútgefenda, tveggja aðila úr sama hagsmunageiranum. Heiðar Ingi og Anna Lea deila sömu afstöðu: meira fjármagn og opnari markaður. Enginn fulltrúi Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu, ráðuneytisins eða ráðherra fær að koma sínum sjónarmiðum á framfæri, þrátt fyrir að greinin nefni Ingu Sæland með nafni og gefi í skyn að hún hafi stöðvað frumvarpið. Þetta er verulegur ójöfnuður í fréttaflutningi sem birtist sem ritstjórnarefni; lesandinn fær eina röksemdakeðju án þess að vita hvað liggur að baki ákvörðun ráðherra. Tölulegar upplýsingar um fjármagn eru vel afmarkaðar og rekjanlegar til skýrslunnar sjálfrar, sem er jákvætt. Samanburðurinn við Finnland (1,5–2% af rekstrarkostnaði) er áhugaverður en kemur beint úr skýrslunni og er ekki settur í samhengi við mismunandi fjármögnunarlíkön landanna. Einnig er innsláttarvilla í nafni; „Hreiðar" birtist skyndilega í tilvitnun þar sem átt er við Heiðar, sem vekur spurningar um ritstjórnareftirlit. Á heildina litið er efnið vel skilgreint og tölulegar fullyrðingar staðfestanlegar, en jafnvægisleysi heimilda dregur verulega úr trúverðugleika fréttarinnar sem hlutlausrar umfjöllunar.