Landsvirkjun og fíll í postulínsbúð
Skoðanapistill Óðins gagnrýnir stjórn Landsvirkjunar og fjármálaráðherra fyrir að halda forstjóra frá fundum og auka afskipti ráðuneytisins af félaginu. Höfundur vísar til laga um Landsvirkjun, fundargerðar og lögfræðiálita og tengir málið við arðgreiðslur og fjárlagahalla.
Fundargerðin frá 6. janúar er sterkasta vopn pistilsins. Höfundur leggur hana við hlið yfirlýsingar stjórnarinnar og sýnir misræmi sem lesandinn getur sjálfur metið. Hann vitnar orðrétt í 4., 5. og 6. grein laganna og rekur andmæli stjórnarinnar og álit beggja lögmanna. Slík sanngirni gagnvart andstæðingnum er óvenjuleg í pistli og styrkir rökin.
Á öðrum stöðum víkur greiningin fyrir dylgjum. Að samningurinn við Alcoa sé „opinbert leyndarmál“ og að Alcoa-menn séu „ánægðir“ er sett fram án nokkurs rökstuðnings. Tilgátan um að stjórnin ætli að bæta upp fjárlagahalla með 10 til 20 milljarða arðgreiðslu er borin fram sem spurning, ekki sem niðurstaða gagna. Hliðarspor um vímuefnaneyslu þingmanna Viðreisnar kemur stjórnarháttum Landsvirkjunar ekkert við.
Alvarlegasti gallinn er sá að túlkun höfundar á minnisblaði ráðuneytisins, að það sé „sjálft þátttakandi í hugsanlegu lögbroti“, rennur saman við endursögn á efni þess. Lesandinn sér ekki hvar skjalinu lýkur og skoðun höfundar tekur við. Lokaorðin um Evrópusambandskosningu og Orkuveituna færa pistilinn úr greiningu í flokkspólitískt uppgjör.