Skrímslavæðing verndar ekki börn
Sálfræðingur og einn stofnenda Taktu skrefsins gagnrýnir framsetningu Kveiksþáttar RÚV um barnaníðsefni á netinu. Hún telur að með því að sýna notendur slíks efnis sem skrímsli aukist skömm, sem dragi úr því að fólk leiti sér hjálpar áður en skaði verður. Greininni lýkur á hvatningu til fólks um að leita aðstoðar hjá samtökunum.
„Við sem vinnum með þessum hópi vitum“: á þeirri setningu hvílir þungi greinarinnar, sem birt er sem aðsend skoðun. Höfundur er sálfræðingur og einn stofnenda Taktu skrefsins og greinir frá því berum orðum. Tengslin eru því uppi á borðinu, sem er heiðarlegt, en greinin endar engu að síður sem kynning á þjónustu samtakanna, með vefslóð og beinni hvatningu.
Röksemdafærslan er skýr og heldur vel saman. Skömm ýtir undir einangrun, einangrun ýtir undir hegðunina og fordæmandi umfjöllun herðir hringinn. Höfundur gætir þess að afsaka ekki brotin og viðurkennir það sem vel var gert í þættinum, ekki síst viðtalið við mann sem hafði leitað sér hjálpar. Hér er á ferð sanngjörn gagnrýni, ekki niðurrif.
Veikleikinn liggur í stuðningnum. Fullyrðingarnar um að „slíkir einstaklingar eru í minnihluta“ og að einangrun sé „ein algengasta ástæðan“ byggja eingöngu á reynslu höfundar af skjólstæðingum. Til eru rannsóknir á forvörnum af þessu tagi og tilvísun í þær hefði styrkt málflutninginn verulega. Lýsingin á myndmáli Kveiks er að sama skapi eigin upplifun höfundar. Hún merkir hana réttilega sem slíka, en lesandinn fær ekki að vita hvaða atriði í þættinum vöktu þessa mynd.
