Pinnahælar reyndust leigjendum dýrkeyptir

Greinin byggir á úrskurði kærunefndar húsamála, sem er opinbert og sannreynanlegt skjal, og endurspeglar sjónarmið bæði leigusala og leigjenda eins og þau birtast í úrskurðinum sjálfum. Það er styrkur. Veikleiki er hins vegar sá að blaðamaðurinn virðist eingöngu draga úr úrskurðinum sjálfum án þess að leita til aðila málsins eða óháðra sérfræðinga, til dæmis um réttindi leigjenda almennt eða hvort slíkir úrskurðir séu fordæmisgefandi. Framsetningin er athyglisverð: fyrirsögnin „Pinnahælar reyndust leigjendum dýrkeyptir" og lokasetningin um að skórnir hafi „kostað mun meira en verðið sem greitt var fyrir þá" gefa greinni léttúðlegan blæ sem hentar frekar pistli en hefðbundinni frétt, og greinin er þó merkt sem frétt. Þetta skapar nokkurt misræmi milli tóns og tegundar. Engu að síður er sjálf frásögnin vel skipulögð: tímalína er skýr, kröfur beggja aðila eru teknar fram og niðurstaða nefndarinnar er greinileg. Aðeins ein heimild, úrskurðurinn sjálfur, liggur að baki, sem er viðunandi í frétt af þessu tagi en gerir greinina fremur endursögn en sjálfstæða fréttamennsku.