Aðstoðarflugmaðurinn gæti talist samábyrgur

Greinin er vel unnin dagsfrétt með fjölbreyttum nafngreindum heimildum sem spanna bæði opinbera aðila (Samgöngustofu, Icelandair) og sjónarvottum (Guðfríður Lilja Grétarsdóttir sem farþegi, Íris Róbertsdóttir sem bæjarstjóri). Vísað er í loftferðalög til að útskýra lagalegan ramma. Einn veikleiki er að fullyrðingin um samábyrgð aðstoðarflugmannsins, sem er kjarninn í fyrirsögninni, er ekki studd tilvísun í tiltekna sérfræðinga eða lögfræðinga; hún virðist vera túlkun blaðamannsins sjálfs frekar en tilvitnun í heimildarmann. Þetta skiptir máli vegna þess að fyrirsögnin gefur í skyn lagalega niðurstöðu sem enn er óljós. Einnig hefði verið gagnlegt að heyra rödd óháðs flugöryggissérfræðings til að meta alvöru brotsins, í stað þess að reiða sig á orðalag Icelandair um að félagið „líti málið alvarlegum augum". Jafnvægið er þó ágætt: bæjarstjórinn lýsir ró meðal íbúa og farþegi segir upplifunina stórkostlega, á meðan yfirvöld og Icelandair tala um alvarlegt mál. Flugstjórinn sjálfur er nefndur á nafn (Ólafur Bragason) í tengdri frétt og þar kemur fram að hann neiti að tjá sig, sem uppfyllir skyldu fréttamannsins um að leita eftir viðbrögðum hans.