Krónu­hag­kerfið og kostnaður heimilanna

Greinin er birt sem skoðun og höfundur kynntur sem fyrrverandi framkvæmdastjóri. Sem slík ber að meta hana á forsendum rökstuðnings og heiðarleika fremur en jafnvægis. Höfundur vísar í nafngreindar heimildir, einkum Hagstofu Íslands, OECD og Eurostat, auk tiltekinna dæma eins og aðalfund Brims, sem styrkir sannreynanleika margra fullyrðinga. Tölur um atvinnuleysi í Króatíu og Búlgaríu eru nógu nákvæmar til að lesandi geti athugað þær sjálfur. Það sem veikir rökstuðninginn er að orsök og afleiðing eru oft samtvinnuð án fyrirvara. Lækkun atvinnuleysis í Króatíu og Búlgaríu er kennd við evru-upptöku, en ekkert er nefnt um önnur möguleg áhrifavalda eins og innri umbætur, ESB-stuðning á öðrum sviðum eða alþjóðlegt hagvaxtarskeið. Fullyrðingin um að „ekkert evruland verðtryggir húsnæðislán" er sett fram sem sjálfsögð staðreynd, en nánari rökstuðningur eða heimild vantar. Sama gildir um vaxtasamanburðinn (3,6% á móti 8,6%), þar sem ekki er tekið fram hvaða tölur nákvæmlega eru notaðar eða hvaða tímabil; slíkar tölur sveiflast mikið og samanburður án samhengis getur verið villandi. Stærsta veikleikinn er kannski hve lítið höfundur víkur að mótbárum, til dæmis tapraunni Grikklands innan evrusvæðisins eða þeim kostnaði sem fylgir því að missa sjálfstæða peningastefnu. Skoðanagrein þarf ekki jafnvægi, en bæði rökstuðningur og trúverðugleiki styrkjast þegar höfundur svarar helstu gagnrökum í stað þess að hunsa þau.