Frakkar og Litáar endurskoða Ríkisendurskoðun
Frétt Vísis um að franski endurskoðunardómstóllinn og litáíska ríkisendurskoðunin muni gera jafningjaúttekt á Ríkisendurskoðun. Efnið er nær alfarið endursögn á tilkynningu embættisins, skýrt merkt sem slík, með nafngreindum stofnunum og forsvarsmönnum. Sjálfstæð heimildavinna er þó engin.
Rekjanleikinn er í lagi: fréttin segir hreint út að hún byggi á tilkynningu, nafngreinir alla þrjá undirritendur viljayfirlýsingarinnar, tilgreinir INTOSAI-staðla sem viðmið úttektarinnar og bætir við tímasetningum sem lesandi getur fylgt eftir. Sögulega samhengið, úttektir Breta 1997 og Norðurlandanna og Hollendinga 2012 til 2013, gerir fréttina umfram lágmark að gagnlegri fyrir lesanda.
En hér endar vinnan. Ekkert símtal, engin viðbótarspurning, engin rödd utan embættisins sjálfs. Það hefði verið einfalt að spyrja ríkisendurskoðanda hvað kalli á úttekt núna, hvað hún kosti og hvort tilefnið sé gagnrýni sem embættið hefur sætt á síðustu árum. Þetta er mikilvægt vegna þess að Ríkisendurskoðun er ekki hlutlaus tæknistofnun í íslenskri umræðu; hún hefur sjálf verið umdeild.
Framsetningin er hlutlaus og orðalagið varfærið, sem er rétt val þegar fréttin hvílir á einni heimild. Á móti kemur að lesandinn fær frásögn embættisins af sjálfu sér, óáreitta. Þetta er rétt unnin endursögn en ekki blaðamennska sem gengur skrefi lengra.
