Ársæll fær ekki að draga ráðherra og aðstoðarmenn fyrir dóm

Greinin byggir nær alfarið á úrskurði Landsréttar og Héraðsdóms, sem eru opinberar og sannreynanlegar heimildir; það er styrkleikaatriði. Nafngreind eru öll vitnin sem Ársæll vildi kalla til skýrslugjafar, sem eykur gagnsæi. Hins vegar er verulegur ókostur að enginn aðili fær að tjá sig: hvorki Ársæll sjálfur, lögmaður hans, né fulltrúar ráðuneytanna. Vísað er til „viðtals við fréttastofu í mars" án þess að tilgreina hvaða miðil eða fréttastofu átt er við, sem gerir lesanda erfiðara um vik að sannreyna þá staðhæfingu. Framsetningin er hlutlaus í orðalagi en einhæf í uppbyggingu: öll atriðin eru reifuð frá sjónarhóli dómstólanna án þess að velta upp samhengi málsins eða því hvers vegna Ársæll taldi sig hafa lögvarða hagsmuni. Greinin gefur lesandanum ekki tækifæri til að meta hvort réttarkerfið virkaði eðlilega eða hvort Ársæll hafi átt erindi sem erfiði, vegna þess að sjónarhorn hans fær engin svör. Þetta er hefðbundin dómsfrétt og má vera stutt, en jafnvel stutt dómsfrétt ætti að nefna hvort reynt var að ná til aðila eða lögmanna.