Er Mosfellsbær að spara aurinn en henda krónunni?
Foreldri barns á leikskólanum Hlaðhömrum gagnrýnir ákvörðun Mosfellsbæjar um að rífa Hlaðhamra, reisa nýtt hús við Hlíð og sameina leikskólana. Höfundur dregur í efa að 60 milljóna króna árlegur sparnaður vegi upp á móti viðhaldskostnaði eldra húsnæðis Hlíðar, raski fyrir börnin og skertu útisvæði. Hún skorar á bæjarfulltrúa að leggja fram sundurliðaðan samanburð á kostunum.
Samanburðurinn við 0,3% af rekstrargjöldum bæjarins er snjallasta og um leið hæpnasta bragð þessarar skoðanagreinar. Árlegur sparnaður sem safnast upp ár eftir ár verður ekki smávægilegur við það eitt að vera borinn saman við heildarútgjöld sveitarfélags. Nær hefði verið að setja 60 milljónirnar við hlið mismunar á byggingarkostnaði þeirra tveggja kosta sem höfundur vill láta bera saman. Hún krefst réttilega sundurliðaðra útreikninga frá bæjarstjórn en beitir sjálf hlutfalli sem gerir lítið úr rökum gagnaðilans.
Að öðru leyti er rökfærslan óvenju jarðbundin. Byggingarsaga Hlíðar er rakin með ártölum, rakaskemmdir síðustu ára eru nefndar og fullyrðing um sparnað er skýrt eignuð bæjarstjóra. Höfundur greinir einnig frá hagsmunum sínum sem foreldri. Eigin reynsla hennar af framkvæmdunum 2024 er sett fram sem reynsla, ekki sem almenn sönnun.
Veikasti hlekkurinn er dómurinn um valkostagreininguna. Hún er sögð „hvorki ítarleg né hlutlæg“ án þess að lesandinn fái að sjá eina einustu tilvitnun í hana. Sama gildir um sex ár samfelldra framkvæmda, sem virðast tengja saman ólík verk. Sem málefnalegt innlegg íbúa stenst greinin, en gagnrýnin á gögn bæjarins væri sterkari ef höfundur vitnaði í þau.
