Dvaldi tæpan sólarhring í Leifsstöð
Mbl.is greinir frá dómi Héraðsdóms Reykjavíkur sem sýknaði íslenska ríkið af bótakröfu albansks manns. Lögregla vísaði honum frá landinu og lét hann dvelja tæpan sólarhring í Leifsstöð. Dómurinn taldi frávísunina ekki samræmast lögum en að skilyrði bótaskyldu væru ekki uppfyllt.
Þversögnin í dóminum er rakin skýrt: frávísunin var ólögmæt en ríkið samt sýknað. Fréttin gerir lesandanum kleift að skilja hvers vegna. Hún greinir á milli ólögmætis og saknæmis, útskýrir hvers vegna bótaákvæði sakamálalaga átti ekki við og heldur sjónarmiðum mannsins og lögreglu aðgreindum. Fyrir dómsfrétt er þetta vel unnin endursögn sem skekkir ekki niðurstöðuna.
Heimildin er þó aðeins ein, dómurinn sjálfur. Hvorki lögmaður mannsins né lögregla á Suðurnesjum fengu tækifæri til að bregðast við. Ekki kemur fram hvort áfrýjun komi til greina. Málsnúmer og nafn dómara vantar einnig, en þau myndu auðvelda lesanda að fletta dóminum upp. Fullyrðingin um brotaferil samferðamannsins er tekin úr gögnum málsins án frekara samhengis, og nafnlaus þriðji maður er þannig dreginn inn í frásögnina.
Fyrirsögnin er hófstillt og rétt, þótt hún láti hjá líða að nefna kjarna málsins, ólögmæta frávísun. Í heild er þetta traust og nákvæm venjubundin dómsfrétt sem gerir ekkert umfram það sem dómurinn sjálfur leggur til.
