„Það er ótrúlega dýrt og lýjandi að hafa rétt fyrir sér“
Frásögn Rannveigar Tenchi Ernudóttur af nær þriggja ára deilu um galla á húsi í Stykkishólmi, sögð í viðtalsformi með vísun í matsgerð óháðs matsmanns. Fréttin er vandlega eignuð viðmælanda en hin hliðin, seljandi og fasteignasali, fær ekkert svarrými.
Blaðamaðurinn merkir fullyrðingar viðmælanda skýrt: „að sögn Rannveigar“, „samkvæmt frásögn Rannveigar“. Þetta er rétt handverk og lesandinn veit hvaðan efnið kemur. Matsgerð óháðs matsmanns er tilgreind með tölum, tæpar fjórar milljónir og síðar 2,6 milljónir, og vísað er í ráðstefnu Matsmannafélags Íslands. Þetta eru staðfestanlegar heimildir, ekki laust tal.
Þyngra vegur hitt: hér er greint frá virkri deilu tveggja aðila og aðeins annar talar. Seljandinn er sagður hafa hafnað greiðslu, dregið afsal á langinn og sett fram nýja kröfu. Fasteignasalinn er gagnrýndur beint. Hvergi kemur fram að leitað hafi verið viðbragða hjá þeim, eða að þau hafi ekki svarað. Þótt hvorugur sé nafngreindur er húsið sýnt á mynd og bæjarfélagið lítið; nafnleynd veitir því takmarkaða vörn.
Pólitísk framsetning er hófstillt. Krafan um samræmdar ástandsskoðanir er sett fram sem sjónarmið viðmælandans, ekki sem niðurstaða blaðsins, þótt engin rödd andmæli henni. Vel skrifað viðtal, en frétt um ágreining þarf tilraun til svara.
