Áhersla á unga ökumenn óhjákvæmileg í ljósi mannskæðra slysa
Fréttin fjallar um minningardag um fórnarlömb umferðarslysa, þar sem áhersla er lögð á unga ökumenn eftir að fjögur ungmenni létust í slysum. Hún byggir á gögnum Samgöngustofu og lögreglu og vitnar í sérfræðing hjá Samgöngustofu. Einnig kemur fram að innviðaráðherra ætli að kynna aðgerðir síðar sama dag.
„Yfir fjórðungur landsmanna hefur misst náinn ættingja eða vin í umferðarslysi.“ Þessi sláandi fullyrðing stendur án nokkurrar tilvísunar. Lesandinn fær hvorki að vita hvaða könnun liggur að baki, hver gerði hana né hvenær. Tölfræði af þessum toga þarf að fylgja uppruni.
Að öðru leyti er fréttin traust miðað við tegund sína. Hún er stutt frétt í aðdraganda viðburðar og á ekki að mæla hana sem rannsóknarblaðamennsku. Gögn Samgöngustofu eru nefnd, banaslys ársins eru borin saman við fyrra ár og Einar Magnús Magnússon er nafngreindur og titlaður. Fullyrðingin um aukna áhættuhegðun í gögnum lögreglu er hins vegar óljós. Þar vantar tölur eða tímabil, og orðalagið „merki eru um“ segir lítið.
Allar tilvitnanir koma frá einum manni, starfsmanni stofnunarinnar sem stendur að deginum. Það er skiljanlegt í ljósi efnisins, en rödd lögreglu, aðstandenda eða ungra ökumanna hefði gefið fréttinni meiri dýpt. Úrræði ráðherra eru nefnd en ekki lýst. Fyrirsögnin tekur orð heimildarmannsins upp sem eigin fullyrðingu.
