Ákvarðanir í dag og framtíðarvalkostir
Skoðunargrein eftir Ernu Bjarnadóttur hagfræðing. Hún heldur því fram að ákvarðanir um varanleg útgjöld og réttindi þrengi fjárhagslegt svigrúm komandi ríkisstjórna og þar með raunverulegt fullveldi. Greinin byggir að mestu á hugmyndum þýska stefnumótunarfræðingsins Thomas H. Stütz og nefnir Ölfusárbrúna og vísitölutengingu almannatrygginga sem íslensk dæmi.
Thomas H. Stütz ber uppi stóran hluta greinarinnar, en lesandinn fær hvorki titil verksins sem vísað er til né að vita hvar það birtist. Höfundur endursegir „niðurstöðu“ og „greiningu“ hans ítrekað. Án tilvísunar er ekki hægt að kanna hvort endursögnin er nákvæm eða hvar mörkin liggja milli sjónarmiða Stütz og höfundar sjálfs.
Röksemdafærslan er að öðru leyti heiðarleg og vel byggð. Höfundur viðurkennir að opinber þjónusta og innviðir geti styrkt verðmætasköpun og að hækkanir bóta kunni að vera vel rökstuddar. Dæmið af Ölfusárbrúnni sýnir auk þess að aðgerðaleysi getur líka verið dýrt. Slíkir fyrirvarar styrkja skoðunargrein frekar en veikja hana.
Veikleikinn er sá að spurningunni sem lagt er upp með er aldrei svarað. Hversu stórum hluta framtíðartekna hefur þegar verið ráðstafað? Engin tala er nefnd, hvorki um skuldir ríkissjóðs, lífeyrisskuldbindingar né áætlaðan kostnað af vísitölutengingu bóta. Eina íslenska dæmið um varanleg útgjöld snertir félagslegar greiðslur, og án gagna verður það fremur áherslumerki en rökstuðningur. Hagfræðingur hefði hæglega getað sótt tölur í fjármálaáætlun.
/frimg/6/64/664557.jpg)
