ruv.is
2026-06-23 07:10
Erfiðir tímar í íslenskri kvikmyndagerð: „Það er atgervisflótti núna úr greininni“
Greinin fjallar um fjárhagserfiðleika í íslenskum kvikmyndaiðnaði, sérstaklega tafir á greiðslum til kvikmyndagerðarmanna og lágt kaup miðað við vinnuaðstæður. Byggt er á viðtölum við formenn tveggja stéttarfélaga og ónafngreindan hóp kvikmyndagerðarmanna. Greinin fjallar einnig um stöðu Kvikmyndasjóðs og samningavinnu stéttarfélaga.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Greinin um erfiðleika í kvikmyndaiðnaðinum byggir á stéttarfélögum en framleiðslufyrirtækin sem nefnd eru fá ekki raunverulegan sess til að svara. Vel rituð en ójöfn í heimildum.
Gagnrýni Vitans
Fréttastofa gerir skýra grein fyrir heimildum sínum: greinin byggir á viðtölum við Steingrím Dúa Másson, formann Félags kvikmyndagerðarmanna, og Ragnar G. Gunnarsson, formann Skerpu, auk ónafngreindra kvikmyndagerðarmanna. Nafngreindur er hópurinn sem vill ekki láta nafns síns getið, sem er heiðarleg lausn. Tilteknar launatölur eru settar fram, þótt tilvísunin „samkvæmt upplýsingum fréttastofu" gæti verið nákvæmari; lesandinn veit ekki hvort þær byggja á könnun, kjarasamningi eða einstökum dæmum. Eignarhald Glassriver er staðfest með tilvísun í frétt Morgunblaðsins, sem styrkir sannreynanleika þess hluta.
Veikasti hlekkurinn er jafnvægi. Sjónarmið framleiðslufyrirtækjanna sjálfra koma hvergi beint fram; fullyrðingin um að fyrirtæki greiði ekki reikninga fyrr en næsta verkefni sé fjármagnað er eingöngu frá verktökum og stéttarfélögum. Hvorki Glassriver né Sagafilm virðast hafa fengið beinan sess til að svara. Sambandinu íslenskra kvikmyndaframleiðenda, sem nefnt er í samhengi kjarasamninga, er aldrei beitt sem sjálfstæðri heimild um stöðuna. Steingrímur Dúi hafnar reyndar forsendu spurningarinnar um vanskil, sem bætir einhverri fjölbreytni við mynstrið, en raunveruleg andsvör frá aðilum sem ásakaðir eru skortir. Greinin er vel rituð og heimildir skýrar, en skortur á viðbrögðum frá nefndum fyrirtækjum lækkar einkunn.
