Hver ákvað að Guðmundur Ingi ætti að hætta?
Vísir tekur saman átökin um brotthvarf Guðmundar Inga Kristinssonar úr ráðherrastóli með tímalínu sem byggir á nafngreindum heimildum: ræðum á Alþingi, viðtölum RÚV og Vísis og birtum skilaboðum aðstoðarkonu. Ólíkar frásagnir eru settar hlið við hlið án þess að fréttin geri upp á milli þeirra. Fram kemur að leitað var viðbragða fjögurra nafngreindra einstaklinga án árangurs.
Það sem lyftir þessari samantekt er hversu vandlega hver fullyrðing er tímasett og heimfærð: ræður á Alþingi 24. september, Morgunvaktin á Rás 1 þann 10., kvöldfréttir RÚV þann 17., viðtöl Vísis. Lesandi getur gengið að hverri einustu tilvitnun og sannreynt hana. Fréttin gerir ekki upp á milli frásagna Guðmundar og Ingu heldur stillir þeim upp saman og lætur mótsögnina standa, sem er réttur kostur þegar orð stendur gegn orði.
Einnig er bókað hverjir svöruðu ekki. Að tilgreina að leitað hafi verið til Ingu, Kristrúnar, Ragnars Þórs og Guðbjargar án árangurs er sjálfstætt framlag til gagnsæis, ekki afsökun.
Helsti gallinn er meðferð skilaboðanna sjálfra. Þau eru kjarni málsins og Inga segir þau tekin „úr samhengi“, en fréttin birtir aðeins brot og lýsir hinu í endursögn. Þar hefði mátt gera betur: birta textann í heild eða lýsa umfangi hans, svo lesandinn gæti sjálfur lagt mat á samhengisdeiluna. Fyrirsögnin spyr spurningar sem fréttin svarar ekki, en henni er líka haldið opinni allan tímann.
