Geta skyn­sam­legar ákvarðanir skapað óskil­virkan fjár­mála­markað?

Sem skoðanagrein á þetta að meta á forsendum rökstuðnings og hugmyndavinnu, ekki heimilda í hefðbundnum skilningi. Höfundur byggir greinina á vel þekktum einkennum íslensks fjármálamarkaðar: fámenni þátttakenda, yfirburðastöðu lífeyrissjóða, innlánsvæðingu bankakerfisins og fasteignamiðaðan sparnað heimila. Röksemdafærslan er heildstæð og samkvæm; höfundur fer markvisst í gegnum hvern aðila, sýnir hvernig einstaklingsleg skynsemi getur leitt til ólægnlegrar heildarniðurstöðu, sem er klassískt samsetningarvillumynstur. Greinin virðir rökin á móti, til dæmis varðandi nauðsyn strangra eiginfjárkrafna og varfærnis eftir hrun, og viðurkennir að stöðugleiki og skilvirkni gangi ekki alltaf saman. Þetta er sanngjörn meðhöndlun á mögulegum mótbárum. Það sem dregur lítillega úr styrk greinarinnar er að tillögurnar í lokin eru fremur almenns eðlis og án tilvísunar í erlenda reynslu eða tölulegar sannanir. Höfundur nefnir til dæmis að bönkum hafi ekki tekist að fjármagna sig með langtímaútgáfu í íslenskum krónum, en vísar ekki í neinar heimildir eða gögn því til stuðnings. Þá er vert að nefna gagnsæi um hagsmuni: höfundur er stofnandi ARMA Advisory, ráðgjafafyrirtækis á fjármálamarkaði, og greinin birtist í sérblaði tengt SFF (Samtökum fjármálafyrirtækja). Þetta er upplýst lesandanum, sem er til fyrirmyndar, en undirstrikar að höfundur hefur bein viðskiptaleg tengsl við þann markað sem hann fjallar um. Á heildina litið er þetta vel unnin skoðanagrein með skýra rökleiðslu, þótt hún hefði orðið sannfærandi hún ef tillögurnar byggðu á traustari gögnum eða samanburði við önnur hagkerfi.