Tekist á um hvort „æst og óstýrilát“ kona hafi gripið þéttingsfast um kynfæri lögreglumanns
Frétt af dómi Héraðsdóms Reykjavíkur þar sem kona á sextugsaldri var sakfelld fyrir brot gegn valdstjórninni og kynferðislega áreitni gegn lögreglumanni. Fréttin byggir á dóminum sjálfum, rekur sakargiftir, sýknukröfu konunnar og mat dómara á sönnunargögnum. Fyrirsögnin dregur hins vegar fram lýsingarorð úr málsgögnum og gefur til kynna óvissu sem dómsniðurstaðan leysir.
Heimildin er skýr og rétt valin: dómur Héraðsdóms Reykjavíkur, og fréttin fylgir honum eftir án þess að bæta við eigin túlkun. Það sem lyftir umfjölluninni upp úr því versta í dómsmálafréttum er að sönnunarstaðan er rakin heiðarlega: vitnin sáu ekki atvikið, myndbandið sýndi ekki hvort grip hafi orðið, og afstaða konunnar, þar á meðal að hún kallaði sakargiftirnar fáránlegar, kemur fram. Málsvarnarrökin eru ekki þurrkuð út.
Fyrirsögnin er hins vegar á skjön við efnið. „Tekist á um“ bendir til opinnar deilu, en fréttin lýsir sakfellingu; um leið er lýsingarorðapar úr lögregluframburði, „æst og óstýrilát“, notað til að lita konuna í fyrirsögn. Þar hallar framsetningin að hinu forvitnilega á kostnað þess sem máli skiptir.
Tveir hlutir vantar sem hefðu kostað lítið. Málsnúmer eða dagsetning dómsins er ekki nefnd, svo lesandinn getur ekki gengið beint að skjalinu. Ekkert er sagt um hvort dómnum verði áfrýjað, þrátt fyrir að sýkna hafi verið krafist og sönnunarfærslan sé umdeilanleg. Þá er ámælisverður þriggja ára dráttur máls afgreiddur í einni línu, þótt hann sé sjálfstætt fréttaefni.
