Orðið á götunni: Baráttan við verðbólgu: Nú reynir á verðlagseftirlit Samkeppniseftirlitsins
Ritstjórnardálkur sem kallar á hert verðlagseftirlit vegna verðbólgu og beinir kröfum að Samkeppniseftirlitinu, olíufélögum, afurðastöðvum, bönkum og Samtökum atvinnulífsins. Röksemdin hvílir á tilfinningu og því sem „orðið á götunni“ er, en ekki á gögnum sem lesandi getur skoðað. Þar sem tölur koma fram eru þær án tilvísunar.
Dálkurinn er birtur sem ritstjórnarefni, og þá er mælistikan röksemdin sjálf. Þar er stærsta gallinn augljós: kjarnafullyrðingin um að íslenskar landbúnaðarafurðir hækki meira en annað er sett fram sem „orðið á götunni“, þótt til séu mælingar Hagstofunnar og verðlagsathuganir sem hægt hefði verið að vísa í. Sama gildir um 30 milljarða í niðurgreiðslum og um olíuverð yfir 100 dali. Hvorugt er sannreynanlegt innan textans.
Verra er þó að grunnhugtakið er óskoðað. Höfundur ávarpar Samkeppniseftirlitið eins og það hafi lagaheimild til verðlagsstýringar og kallar eftir „fyrirmælum“ ríkisstjórnar til eftirlitsstofnana, án þess að nefna sjálfstæði þeirra eða þá einföldu staðreynd að verðlagsákvarðanir voru afnumdar úr valdsviði eftirlitsins. Rökin hefðu staðið sterkar ef þessi mótbára hefði verið tekin fyrir og hrakin.
Heiðarlegt er hins vegar að krafan er lögð á fleiri en einn: bæði á verslun, banka og Samtök atvinnulífsins, og höfundur lætur ekki atvinnulífið sleppa með að benda á ríkissjóð. Ályktunin um skýringar olíufélaganna á birgðum er líka beitt og sanngjörn athugun.
