Reykja­vík getur verið þorpið sem við þurfum öll á að halda

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er auðkenndur sem frambjóðandi Vinstrisins; það er til bóta. Hún er hins vegar frekar veik jafnvel sem skoðanagrein metin. Röksemdafærslan byggist alfarið á þremur nafnlausum dæmisögum (Elín, Piotr, Jónas) sem eru greinilega tilbúnar eða almenngerðar; þær tengjast engum staðreyndum, rannsóknum eða gögnum. Fullyrðingar um „húsnæðisstefnu sem setur markaðinn ofar börnum" og „of sundrað" kerfi standa algjörlega án stuðnings. Ekkert er vísað til talna um húsnæðisleysi, biðlista, rannsókna á geðheilbrigði barna eða samanburðar við aðrar borgir. Þetta veikir rökstuðninginn verulega: lesandinn fær tilfinningalega frásögn en engin verkfæri til að meta hvort greiningin á við rök að styðjast. Sem kosningaáróður er textinn skýr; sem skoðanagrein á fréttvef er hann innantómur af efnislegum rökum. Áskorunin „Veljum Vinstrið og setjum x við A" gerir eðli textans ótvírætt, en Vísir ber engu að síður ritstjórnarlega ábyrgð á að veita slíku efni vettvang án nokkurrar viðbótar eða samhengis.