Hve­nær ætlar ríkis­stjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur?

Greinin birtist sem skoðanagrein og skal metin á þeim forsendum. Höfundur er nafngreindur og pólitísk tengsl hans skýrt tilgreind, sem er til fyrirmyndar. Röksemdafærslan er hins vegar einsleit og einföld: hún byggir á einni meginfullyrðingu, að gjaldskrárhækkanir ríkisins séu nánast eina orsök verðbólgunnar, en sú staðhæfing er aldrei studd tilvísun í tölulegar heimildir, greiningar hagfræðinga eða opinber gögn. Höfundur vísar til haustins 2024 og loforðs þáverandi ríkisstjórnar um að halda gjaldskrárhækkunum innan 2,5% markmiðsins, en nefnir engar tölur um hvort sú stefna skilaði raunverulegum árangri eða hversu miklar gjaldskrárhækkanir nýju ríkisstjórnarinnar voru í raun. Kílómetragjöldin eru nefnd en ekki sett í samhengi við heildarverðbólgu. Tillagan um lækkun matarskatts er sett fram sem sjálfgefin lausn, án nokkurs rökstuðnings eða tilvísunar í dæmi eða rannsóknir. Sem skoðanagrein er þetta ásættanleg pólitísk gagnrýni, en rökin eru grunnsæ og mættu vel hafa verið styrkt með a.m.k. einni eða tveimur tilvísunum í opinber gögn til að gefa þeim meiri bít. Tónninn er stundum næstum auglýsingarlegur, ekki síst hástafasetningin, sem dregur úr trúverðugleika röksemdafærslunnar.