Segir ekkert eiga að koma í veg fyrir að Airbus noti Reykja­vík

Sterkasta hliðin á þessari frétt er sú að blaðamaðurinn aflar skriflegs svars frá nafngreindum framkvæmdastjóra Isavia Innanlandsflugvalla, Sigrúni Björk Jakobsdóttur, og setur afstöðu hennar í samhengi við fyrri fréttir og svar Samgöngustofu. Vísað er í alþjóðlega staðla (ICAO), evrópska reglugerð (EASA) og jafnvel norska hliðstæðuna (Avinor), sem styrkir heimildagrunninn og gerir lesandanum kleift að sannreyna fullyrðingar. Atviksraun, eins og atvikið 26. febrúar þegar fimm þotur lentu á Reykjavíkurflugvelli, er nefnd til stuðnings og er sannreynanleg. Veikleikinn er hins vegar sá að greinin er nánast eingöngu rödd Isavia og, í framhaldi, Icelandair; báðir aðilar hafa augljósa hagsmuni af því að leyfið fáist. Samgöngustofa, sem er eftirlitsaðilinn og hefur komið öðrum röksemdum á framfæri, fær ekki sambærilegt rými. Svar hennar er vísað til í stuttu máli og tekið úr fyrri frétt, en ekkert nýtt svar er aflað frá stofnuninni til að bregðast við þeim rökum sem Isavia setur hér fram. Þetta skapar ójafnvægi sem skiptir máli vegna þess að kjarni deilunnar er einmitt túlkun á regluverki milli rekstraraðila og eftirlitsaðila. Óháður flugöryggissérfræðingur hefði styrkt greinina verulega. Framsetning fyrirsagnarinnar, sem fullyrðir að „ekkert eigi að koma í veg fyrir" notkun Airbus, endurspeglar afstöðu Isavia en ekki niðurstöðu Samgöngustofu, og ýtir greininni nær hagsmunahlið málsins í stað þess að draga fram ágreininginn.