Klara og dóttir hennar komnar að þolmörkum - „Nú bara bið ég og vona að ég heyri í henni á morgun á lífi“

Þyngsta fullyrðingin í fréttinni er sú að fangelsið hafi neitað að upplýsa móður um hvort dóttir hennar væri á lífi. Slíkt ákall kallar á símtal í Fangelsismálastofnun, sama dag. Ekkert bendir til að það hafi verið reynt. Sama gildir um geðdeild Landspítala og lögreglu: greinin flytur ásakanir um „endurtekið áreiti og ofsóknir“ án þess að nokkur þeirra sem ásakaðar eru fái orðið, jafnvel ekki með hefðbundinni athugasemd um að svar hafi ekki fengist.

Heimildakeðjan er stutt og gagnsæ: Facebook-færsla, endursögð með tilvitnunum. Blaðamaðurinn merkir það skýrt og heldur að hluta til hlífiskildi með orðalagi eins og „að mínu mati“ og „sem hún kallar“. Tilvísunin í Íslandsdeild Amnesty International er nafngreind og sannreynanleg, en hún er sótt í eldri umfjöllun, ekki í nýtt viðtal.

Næmni málsins eykst af því að nafngreindur, fangelsaður einstaklingur í sjálfsvígshættu er í brennidepli. Umfjöllun um sjálfsskaða og sjálfsvígshugsanir kallar á varfærni og upplýsingar um hjálparleiðir; hvorugt er hér. Raunveruleg blaðamennska um brotalamir í geðheilbrigðisþjónustu fanga hefði kallað á fleiri raddir en eina.