Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina…
Bóndi og sveitarstjórnarfulltrúi í Húnaþingi vestra gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir aukna gjaldtöku sem hún telur bitna sérstaklega á landsbyggðinni. Kílómetragjaldið er í forgrunni, og hún telur upp fjórtán aðgerðir sem hún kallar skattahækkanir.
Greinin birtist sem skoðanagrein, en veikasti hlekkur hennar er listinn sjálfur. „Lækka styrki til kaupa á rafbílum“, „Lækka framlög til Vegagerðarinnar“ og „Skerða loftbrú“ standa þar við hlið hækkunar kolefnisgjalds, og allur listinn er síðan kallaður skattahækkanir. Niðurskurður útgjalda og hærri álögur eru þó ólíkir hlutir. Með því að steypa þeim saman lengist upptalningin en rökin styrkjast ekki. Enginn liður fylgir fjárhæð, hlutfalli eða dagsetningu, svo lesandinn getur ekki metið umfangið.
Höfundur greinir hins vegar heiðarlega frá stöðu sinni, og persónulega dæmið um 19 kílómetra akstur hvora leið gefur kjarnarökunum um kílómetragjaldið raunverulega festu. Ábendingin um samþjöppun sérfræðiþjónustu heilbrigðiskerfisins á suðvesturhorninu styrkir þau rök.
Augljósustu mótbárunni er þó ekki svarað: eldsneytisgjöldin sem kílómetragjaldið leysti af hólmi lögðust líka þyngst á þá sem aka mest. Samanburðurinn á eldsneytisverði tekur auk þess ekkert tillit til heimsmarkaðsverðs. Getgátur um hvatir ráðherra eru settar fram sem spurning og mildaðar, sem er sanngjarnara en oft sést í þessum flokki.
