Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna
Björn Leví Gunnarsson svarar grein Elliða Vignissonar, bæjarstjóra Ölfuss, um innflytjendamál. Hann tekur undir að umræðan þurfi að byggja á gögnum en heldur því fram að dönsk og íslensk tölfræði sem Elliði vísar til styðji ekki ályktanir hans um sérstaka varúð gagnvart upprunahópum.
Nítján heimildir fylgja þessari skoðanagrein, þar á meðal greining danska fjármálaráðuneytisins, safngreiningar í félagssálfræði og þingskjal Alþingis. Fyrir skoðanagrein er það óvenjulegt, og höfundur beitir heimildunum af aga. Hann bendir á að MENAPT sé landfræðileg flokkun en ekki trúarleg, að betri útkoma fólks á atvinnuleyfi geti stafað af vali inn í hópinn og að nettóframlag eins árs sé ekki ævilangt uppgjör. Hann viðurkennir jafnframt það sem Elliði hefur rétt fyrir sér um, og það styrkir heiðarleika röksemdafærslunnar.
Veikari hlekkir finnast þó. Bandarískar rannsóknir á mismunun í réttarkerfinu eru notaðar til að varpa efa á dönsk gögn. Höfundur játar að þær sanni ekkert um Danmörku, en þær bera samt þunga í kaflanum. Samlíkingin við NATO er laus í reipunum.
Mest munar um kaflann um blóraböggla. Svartidauði og þjóðarmorðið í Rúanda eru nefnd í svari til bæjarstjóra, og síðan er gefið í skyn að sá sem bendi á ógn vilji sjálfur verða bjargvættur. Höfundur tekur fram að dæmin séu ólík að umfangi, en ýjunin um hvatir Elliða er sett fram án rökstuðnings og dregur úr annars málefnalegri grein. Opinská yfirlýsing um notkun gervigreindar er til fyrirmyndar.
