„Það er verið að dreifa at­hyglinni, það er verið að auka ó­vissu“

Sterkasta hliðin er sú að blaðamennirnir spyrja ítrekað um þá staðreynd að ráðherra leiðrétti misskilninginn ekki í tvær vikur, og vísa í siðareglur ráðherra; spurningarnar eru þrýstandi og skýrar. Greinin byggir þó nánast alfarið á orðum ráðherrans sjálfrar. Stjórnarandstæðingar eru nefndir í einu orðalagi (hafa „velt því upp") en enginn þeirra fær að tjá sig beint, og ekkert sjálfstætt mat kemur fram á því hvort tveggja vikna þögn sé brot á siðareglunum eða ekki. Þetta skekkir myndina: lesandinn heyrir einungis varnir ráðherrans en ekki efnislega gagnrýnina. Viðbótarveikleiki er sá að spurt er um mögulegar undanþágur frá sjávarútvegsstefnu ESB, en ráðherra svarar einungis með almennum orðum um „samningaviðræður" og „séraðstæður"; blaðamennirnir elta ekki svarið og fá ekkert áþreifanlegt út úr henni á þeim punkti. Þá er umfjöllun um árás ráðherra á Morgunblaðið og Sýn birt án þess að fjölmiðlunum sjálfum sé gefinn kostur á svörum. Heildarniðurstaðan er vel ritað viðtal þar sem spurningarnar eru viðeigandi en framsetningin verður of einraddað vegna þess að engin önnur heimild er leitað til.