Er þessi vitleysa ekkert að hætta?
Framkvæmdastjóri hvalaskoðunarfyrirtækis á Akureyri gagnrýnir nýjar og hærri álögur á ferðaþjónustu í fjárlagafrumvarpi og segir þær lagðar á með of litlum fyrirvara. Hún vísar til reynslunnar af innviðagjaldi á skemmtiferðaskip og kallar eftir fyrirsjáanleika og samráði.
Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur segir skýrt frá hagsmunum sínum. Framkvæmdastjóri hvalaskoðunarfyrirtækis skrifar gegn álögum á eigin grein, og lesandinn veit það frá fyrstu línu. Rökin um fyrirsjáanleika eru skýr og byggð á raunverulegri reynslu: ferðir sem eru seldar 12 til 24 mánuði fram í tímann þola illa gjöld sem birtast með stuttum fyrirvara.
Þungamiðja greinarinnar er þó veikari. Fullyrðingin um að skipakomum hafi „stórfækkað“ vegna innviðagjaldsins stendur án nokkurrar tölu, þótt hafnir birti slík gögn opinberlega. Orsakasambandið er gefið, ekki rökstutt. Aðrir mögulegir þættir, svo sem breytt leiðaval skipafélaga eða almenn eftirspurn, eru hvergi nefndir. Frásagnir af endursöluaðilum byggja á orðum höfundar einnar og verða ekki sannreyndar.
Stærsti gallinn er hvernig mótrökunum er mætt. Sú hlið að ríkið þurfi að fjármagna innviði sem ferðamenn nota fær enga efnislega umfjöllun, aðeins háðið um „Excel-skjal fyrir sunnan“. Sterkari grein hefði tekist á við rökin fyrir gjaldtökunni í stað þess að afgreiða þau sem bókhaldsleik.
