Sundurleit hjörð leitar að forseta
Fastur ritstjórnardálkur Viðskiptablaðsins, Huginn og Muninn, fjallar um forsetakjör á þingi ASÍ og byggir að stærstum hluta á orðrómi og óskilgreindum heimildum. Nokkrar staðreyndir eru sannreynanlegar, en meginfullyrðingar um áhuga og afstöðu nafngreinds fólks eru það ekki.
Dálkurinn er birtur undir merkjum slúðurs og hefðbundinnar nafnleyndar ritstjórnardálka, og það val ritstjórnarinnar er sjálfstæð ákvörðun sem vert er að nefna. Hann er samt ekki undanþeginn kröfu um að fullyrðingar um nafngreint fólk hafi einhverja stoð.
Staðreyndagrunnurinn er raunverulegur: dagsetningar 47. þings ASÍ, yfirlýsing Finnbjörns A. Hermannssonar um að gefa ekki kost á sér og framboð Arnaldar Grétarssonar eru allt atriði sem lesandi getur flett upp. Þar með lýkur sannreynanleikanum. Að Arnaldi sé „teflt fram af VR“, að Hilmar Harðarson íhugi framboð, að gengið hafi verið á Katrínu Jakobsdóttur og að Henný Hinz hafi ekki treyst sér, allt hvílir þetta á því að „hrafnarnir heyra“. Enginn þessara einstaklinga fær orðið.
Orðavalið er heldur ekki hlutlaust. „Sundurleit hjörð“, „eftirsótti valdastóll“ og „flokkadrættir“ mynda tiltekna mynd af verkalýðshreyfingunni sem er sett fram sem sjálfgefin lýsing frekar en mat. Það hefði mátt rökstyðja. Ein símtöl við þá sem nefndir eru hefðu breytt þessum pistli úr getgátum í frétt.
