Hvað þarf til að mennta heila þjóð á íslensku?
Forstjóri Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu ver opinbera námsgagnaútgáfu í skoðanagrein og svarar umfjöllun Viðskiptaráðs. Hún heldur því fram að smæð málsamfélagsins kalli á opinbera aðkomu, vísar til Færeyja og sænskumælandi Finnlands og rekur skort á námsgögnum til langvarandi vanfjármögnunar.
Höfundurinn stýrir sjálf stofnuninni sem deilan snýst um, og það kemur fram í lok greinarinnar. Vísir birtir hana sem skoðun, og hún er því metin á rökum sínum. Þau eru að mestu sterk: greinin svarar andstæðum málflutningi Viðskiptaráðs beint, í stað þess að slá hann út af borðinu, og vísar í nafngreindar skýrslur, starfshóp ráðuneytisins frá 2024 og úttekt Þróunarsjóðs námsgagna um 36% raunvirði.
Veikasti hlekkurinn er þar sem forstjórinn hefði átt hægast með að leggja fram tölur. Hún fullyrðir að útgáfan byggist „að langstærstum hluta“ á samstarfi við sjálfstæða aðila og að 85% hlutfallið segi ekkert um hve mikið renni til þeirra. Samt gefur hún aldrei upp hver sú hlutdeild er. Stofnunin hlýtur að hafa þær tölur undir höndum.
Norrænu dæmin eru valin af kostgæfni en sýna aðeins aðra hliðina. Ekki er rætt hvort yfirburðastaða opinbers útgefanda geti sjálf hamlað því að einkaforlög hasli sér völl, en það er kjarni gagnrýninnar sem greininni er ætlað að svara.
