300 ferðir á spítalann

Greinin fellur undir tegundina viðtal eða persónugrein og er skýrt framsett sem slík. Sindri Snær er aðalheimildin og það er eðlilegt í þessari tegund fréttaritaðar. Hins vegar má benda á nokkur atriði. Í fyrsta lagi er enginn sérfræðingur eða læknir vitnaður til stuðnings þeim læknis- og erfðafræðilegu fullyrðingum sem koma fram, til dæmis um hvernig sjúkdómurinn „stökkbreytist" eða hvernig arfgengi sjúkdómsins virkar. Þótt viðmælandinn sé auðvitað heimild um eigin reynslu, hefði örstuttur faglegur bakgrunnur frá heilbrigðisstarfsmanni styrkt greinina, einkum þar sem lýsing á arfgengi og virkni ensíms er flókin. Í öðru lagi virkar greinin að hluta til sem kynning á lengri grein í Sunnudagsblaðinu, sem þýðir að lesandinn fær ekki endilega heildarmyndina hér. Þetta er ekki alvarlegt gagnrýnisatriði, en gott er að taka eftir því. Í þriðja lagi er staðhæfing um „um fjörutíu manns" með sjúkdóminn á Íslandi sett fram án tilvísunar; þetta er ekki ósanngjarnt í persónugrein en hefði auðveldlega mátt tengja við opinbera heimild. Á heildina litið er þetta ágæt persónusaga sem sinnir vel hlutverki sínu, þótt hún hafi getað verið styrkt með lágmarks faglegri heimild.