Að­eins tíma­spursmál hve­nær kenni­tölur verði notaðar í stóra á­rás

Greinin hvílir á einum heimildarmanni, Guðmundi Karli Karlssyni hjá Defend Iceland, sem er nafngreindur og með skýra sérfræðistöðu; það er styrkur. Hins vegar er raddflóra greinarinnar einsleit: Háskóli Íslands, sem er beinlínis nefndur sem fórnarlamb árásarinnar, fær ekkert tækifæri til að svara eða lýsa eigin viðbrögðum. Fullyrðingin um að lausnargjald hafi verið greitt er veigamikil en stendur án mótvægis eða staðfestingar frá skólanum sjálfum eða öðrum aðilum. Sama á við um tilvísunina í Shinyhunters-hópinn; engin gögn eða tenglar styðja þá samlíkingu. Framsetningin er nokkuð ógnvekjandi, einkum í fyrirsögninni, sem tekur spáframvísun sérfræðingsins og setur hana fram sem staðreynd. Þetta er ekki rangt, en lesandinn fengi betri mynd ef blaðamaðurinn hefði leitað til fleiri aðila: til dæmis Persónuverndar, upplýsingatæknisviðs Háskólans eða annars sérfræðings til að staðfesta eða véfengja matið. Greinin er ekki röng að efni til, en hún er of grunn til að standa undir svo afdráttarlausum boðskap.