Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum
Rögnvaldur Guðmundsson leggst gegn hugmyndum um að miða stuðning Loftbrúarinnar við fasta krónutölu. Hann telur slíka breytingu auka ferðakostnað íbúa landsbyggðarinnar og ganga gegn markmiðum um byggðajöfnuð og óstaðbundin störf.
Höfundur greinir sjálfur frá því að hann sé flokksbundinn í Viðreisn og búsettur á landsbyggðinni. Það er greininni til sóma, því lesandinn veit hvaðan röddin kemur. Vísir birtir hana sem skoðanagrein og hana ber að meta á þeim forsendum.
Röksemdafærslan er skýr en hvílir að mestu á almennum fullyrðingum. Hvergi kemur fram hver lagði breytinguna til, hver krónutalan yrði eða hvernig hún stæði gagnvart núverandi afslætti. Án slíkra talna verður „aukinn ferðakostnaður“ að ályktun sem lesandinn getur ekki vegið sjálfur. Eitt dæmi af raunverulegu fargjaldi frá Ísafirði eða Egilsstöðum hefði styrkt málflutninginn verulega.
Rök hinnar hliðarinnar fá enga umfjöllun. Föst krónutala er gjarnan rökstudd með aðhaldi í ríkisfjármálum eða þeirri hættu að hlutfallslegur afsláttur ýti undir hærra miðaverð. Hefði höfundur nefnt slík rök og svarað þeim, væri greinin sannfærandi en ekki aðeins einlæg. Eftir stendur heiðarleg en þunn málsvörn.
