Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum
Formaður Þróunarsjóðs námsgagna heldur því fram í skoðanagrein að deilur um nýjan einkunnakvarða dragi athyglina frá raunverulegum vanda skólanna: skorti á námsgögnum, álagi á kennara og takmörkuðu aðgengi að sérfræðiþjónustu. Hún fagnar 380 milljóna króna aukningu til námsgagna en segir þrjátíu ára vanfjármögnun ekki leysta með einni fjárveitingu.
Skoðanagreinin hvílir á einni lykilsetningu: „Samkvæmt skýrslu Þróunarsjóðs námsgagna“. Höfundurinn er formaður þess sama sjóðs. Tengslin koma fram neðst í greininni og eru ekki brot í sjálfu sér. Lesandinn ætti þó að hafa þau í huga strax, því hér vitnar talsmaður aukins fjár til námsgagna í eigin stofnun um að féð sé of lítið. Talan um 30% af raunvirði ársins 1991 er engu að síður bundin nafngreindri og tímasettri skýrslu og því sannreynanleg.
Röksemdafærslan er skýr og sanngjörn. Höfundur fagnar fjárveitingu stjórnvalda og viðurkennir kosti nýs kjarnanámsefnis og 80% markmiðsins í drögum að aðgerðaráætlun. Hún spyr síðan hvort raunveruleg úrræði fylgi. Spurningarnar þrjár um tíma kennara, námsefni og sérfræðiþjónustu draga kjarnann vel fram.
Veikleikinn liggur í því sem ósagt er. Fullyrðingin um að „of mörg“ börn nái ekki grunnfærni styðst ekki við neina tilgreinda mælingu, sem er kaldhæðnislegt í grein sem gerir lítið úr mælingum. Höfundur tekst heldur ekki á við sterkustu mótrökin: að vandað námsmat sé forsenda þess að vita hvert fénu skuli beint.
