„Varstu þá bara að skera þig þarna alla daga?
Mbl.is greinir frá skýrslutöku yfir Georgios Ntentes, sem ákærður er fyrir manndráp á Kársnesi, fyrir Héraðsdómi Reykjaness. Saksóknari bar undir hann blóðsýni, skóför og myndbandsupptökur en ákærði neitaði sök og gaf skýringar á hverju atriði.
Fyrirsögnin er hæðnisleg spurning saksóknara, ekki kjarni málsins. Með því að setja hana efst tekur miðillinn sér stöðu með ákæruvaldinu í dómsmáli sem enn er ódæmt, þótt meginmálið sjálft sé yfirvegaðra.
Fréttin byggir á frumheimild: blaðamaður sat réttarhaldið og rekur spurningar og svör nákvæmlega. Ákærði fær rúmt pláss fyrir sínar skýringar, mótmæli verjanda eru skráð og lesanda er sagt að verjandinn spyrji næst. Þetta eru vönduð vinnubrögð við réttarfréttir.
Veikleikinn felst í því hvernig eignun heimilda rennur út. Sumar niðurstöður eru réttilega eignaðar saksóknara, en aðrar, svo sem að blóð ákærða hafi fundist í baðvaski og á hnífnum, eru settar fram sem staðreyndir. Þetta eru sönnunargögn ákæruvaldsins sem dómurinn á eftir að meta, og það hefði átt að koma skýrt fram.
Nafn hins látna birtist ýmist sem Edilson eða Edison, og nafn ákærða er einnig á reiki. Í frétt um manndráp er rétt nafn fórnarlambs grundvallaratriði sem lesandi á að geta treyst.
