Orðið á götunni: Hvað verður um Miðflokkinn ef enginn vill vinna með honum?

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og ber að meta sem slíka. Röksemdafærslan er skýr: Miðflokkurinn var sniðgenginn við meirihlutamyndanir í stærstu sveitarfélögunum og það bókar illa fyrir framtíð flokksins á landsvísu. Dæmin frá Reykjavík, Akureyri, Hafnarfirði og Mosfellsbæ eru öll sannreynanleg og vel þekkt úr umfjöllun eftir kosningar. Það styrkir greinina. Hins vegar rennur greinin oft í mismunandi áttir: annars vegar er hún efnisleg greining á meirihlutamyndun, hins vegar er hún notuð sem vettvangur til að lýsa ákveðnum einstaklingum Miðflokksins í harkalegu ljósi. Orðalag eins og „kemur fram af hroka og yfirlæti án þess að hafa af neinu að státa" og tilvísanir í „öfgafullan málflutning" eru ódýrar skoðanir án rökstuðnings; ekki er tilgreint hvaða málflutningur er átt við eða hvað telst öfgafullt. Þetta veikir greinina sem greiningarverk. Endurtekin notkun á orðinu „orðið á götunni" er áhugaverð aðferð; hún gefur greinarhöfundi svigrúm til að setja fram skoðanir sem óbeina tilvitnun í ónefnda samsæri. Þetta er ekki óalgengt í pistlum en gerir kröfuna um rökstuðning enn brýnni. Greinin hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði nefnt í hverju „öfgarnar" felast frekar en að fullyrða þær sem sjálfsagðan hlut.