„Það koma bara færri“

Stærsti gallinn er hversu einhliða greinin er. Örlygur Hnefill Örlygsson er eini heimildarmaðurinn og fullyrðingar hans, til dæmis að ríkissjóður tapi gjaldeyristekjum og að innviðagjaldið borgi sig ekki, fá að standa algjörlega óvéfengdar. Engin tilraun virðist hafa verið gerð til að ná til fjármálaráðuneytis, Ferðamálastofu eða annarra aðila sem gætu lagt fram gögn um tekjur ríkissjóðs af gjaldinu eða um fjölda skipa sem raunverulega hefur fækkað. Tölulegar fullyrðingar eins og „hátt í helming" skipa tapast og fimm skip í Raufarhöfn árið áður á móti engum í ár eru ekki staðfestar með neinum opinberum gögnum eða öðrum aðilum. Þetta er frétt sem fjallar um stefnumál ríkisins, skattlagningu, og ætluð áhrif hennar á atvinnulíf; þar ætti sjálfsagt að leita svara frá stjórnvöldum. Framsetningin er þannig að lesandinn fær eingöngu sjónarhorn hagsmunaðila sem er andvígur gjaldinu. Greinin er ekki markleysa; viðtalið er greinilega frumheimild að fréttinni og heimildarmaðurinn nafngreindur og trúverðugur um eigin reynslu. En það vantar verulega jafnvægi og gagnatengingu til að standast sem almennur fréttaflutningur um áhrif skattstefnu.