Um mannréttindi allra kvenna
Skoðanagrein formanns Kvenréttindafélags Íslands sem mótmælir ákvörðun Alþjóðaólympíusambandsins um kynjapróf og skorar á Íþróttasamband Íslands að bregðast við. Greinin vísar í ályktun aðalfundar félagsins og íslensk lög um kynrænt sjálfræði. Hún er skýrt afstaða, ekki fréttaflutningur.
Sem skoðanagrein ber að meta þennan texta á forsendum rökstuðnings og hugverklegrar heiðarleika, ekki jafnvægis í fréttskilningi. Höfundur vísar í tilgreind lög (150/2020 og 80/2019) og fullyrðir að reglur Ólympíusambandsins gangi þvert á þau, sem er sannreynanleg lagatúlkun, þótt hún sé langt frá því sjálfsögð. Staðhæfingin um að kynjapróf hafi verið lögð af „fyrir nær 30 árum" er ekki alveg nákvæm; ólík próf hafa verið notuð og afnumin á mismunandi tímum, og fullyrðingin einfaldar flókna sögu. Sömuleiðis er fullyrðingin um að „aðeins ein trans kona hafi keppt á Ólympíuleikum" sannreynanleg og rétt (Laurel Hubbard 2021), sem styrkir rökstuðninginn. Veikleikinn er einkum sá að greinin kynnir flókið íþróttapólitískt mál sem einhlítt mannréttindabrot án þess að viðurkenna gagnrök um sanngirni í keppni eða þær vísindalegu deilur sem liggja að baki. Þetta dregur úr hugverklegri heiðarleika greinarinnar sem rökstuðnings, þótt hún sé gagnsæ um afstöðu sína og hver skrifar.
