Davíð Þór Björgvinsson skrifar: Enn er þverskallast við bókun 35
Skoðanagrein hæstaréttarlögmanns og fyrrverandi dómara við Mannréttindadómstól Evrópu um lagalega nauðsyn þess að innleiða bókun 35 við EES-samninginn. Höfundur tekur á helstu gagnrökum, þar á meðal stjórnskipulegum fyrirvörum, og upplýsir um starf sitt og fyrri stöðu í lok greinar. Röksemdafærslan er skipulögð en vísanir í tiltekin dómsmál vantar.
Birt sem skoðanagrein, og sú umgjörð er réttmæt: hér er lögfræðileg röksemdafærsla, ekki frétt.
Það sem lyftir greininni er að höfundur eltir gagnrökin í stað þess að forðast þau. Mótbáran um að forgangsregla kalli á stjórnarskrárbreytingu fær eigin kafla, og svarið er tvíþætt: annars vegar að almenn lög bindi ekki hendur Alþingis til framtíðar, hins vegar að þótt breytinga væri þörf afsakaði það ekki vanrækslu skuldbindingar. Höfundur viðurkennir einnig helsta galla EES, að Ísland hafi lítil áhrif á mótun reglna sem það innleiðir. Slík heiðarleiki er ekki sjálfgefinn í þessari umræðu. Starfsheiti og fyrri staða eru uppgefin, sem lesandinn þarf til að leggja mat á vægi sjónarmiðanna.
Veikleikinn er tilvísanaleysi þar sem mest munar. Fullyrðingin um að „reynslan af íslenskri dómaframkvæmd“ sýni að EES-reglum sé ekki tryggður forgangur er kjarni málsins, en ekkert dómsmál er nefnt. Sama gildir um aðfinnslur ESA: hvorki tímasetning né tilvísun í áminningarbréf fylgir. Tvö eða þrjú málsnúmer hefðu breytt röksemd í staðfest gögn.
